“In deze chaotische wereld is het nodig om in positieve verbinding te blijven met de ander maar ook met mijzelf. Deze positieve verbinding, oftewel energie die in mij zit, vertaal ik in tekens op het doek.
De naam van de expositie ‘Tekens aan de Wand’ is voor mij ontstaan uit een al heel vroeg ontstane behoefte om sporen na te laten op het platte vlak en in de ruimte. Als kind, maakte ik al paadjes in het bos door de herfstbladeren weg te vegen met een bezem. Ook de kriebels van kindertekeningen inspireerden mij. Tekens hebben altijd een rol gespeeld in mijn werk. Op de academie was het een soort “surrealistisch automatisch schrift”. Later werden deze tekens een gesprek met mijn overleden moeder. Ik schilderde monumentale vormen, die me deden denken aan grafstenen, als ondergrond voor de tekens. Nu, veertig jaar later, voel ik dat deze tekens nog steeds levendig zijn evenals de tekens van de energiebanen uit de oude chakraleer.